ภาษา: 
ไทย
HanCam · เครื่องมือ
เวด-ไจลส์และพินอิน: แปลงได้ทั้งสองทาง
พิมพ์อักษรจีน
ในทุกระบบ
พิมพ์หรือวางคำ ชื่อสถานที่ หรือชื่อคน ผลจะแสดงที่นี่ครบทั้งหกระบบ
เบราว์เซอร์ของคุณไม่มีเสียงอ่านภาษาจีนในตัว ปุ่มฟังเสียงในหน้านี้จึงไม่มีเสียง iPhone, iPad และ Mac มีเสียงนี้ติดมากับเครื่อง ในอุปกรณ์อื่น เพิ่มเสียงอ่านภาษาจีนได้ในการตั้งค่าเสียงพูดของระบบ
รองรับเฉพาะภาษาจีนกลาง ชื่อที่สะกดตามภาษากวางตุ้ง ฮกเกี้ยน หรือภาษาจีนถิ่นอื่น เช่น Chan, Tan หรือ Lim จะไม่ถูกแปลง คำอ่านของอักษรจีนมาจากพจนานุกรมและอาจผิดได้กับคำหรือชื่อที่พบน้อย
ภาษาจีนบนกระดาษ ป้าย หรือเมนู? HanCam อ่านได้ทันทีด้วยกล้อง iPhone ของคุณ แล้วแสดงตัวอักษร
เครื่องมือนี้ทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ สิ่งที่คุณพิมพ์หรือวางจะไม่ถูกส่งไปยังเซิร์ฟเวอร์
ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ ไทเป: ชื่อจีนที่คนไทยคุ้นเคยมาจากไหน
ชื่อเมืองจีนหลายชื่อที่คนไทยใช้กันมานานมาจากสำเนียงแต้จิ๋วหรือฮกเกี้ยน ไม่ใช่ภาษาจีนกลาง เช่น ปักกิ่ง และเซี่ยงไฮ้ ส่วนไทเปและเกาสงมาจากการสะกดแบบเวด-ไจลส์ที่ตัดอะพอสทรอฟีและขีดกลางออก คือ T'ai-pei และ Kao-hsiung
ในหนังสือและแผนที่ภาษาอังกฤษรุ่นเก่า จะพบการสะกดแบบไปรษณีย์อย่าง Peking, Canton และ Tsingtao และชื่ออย่าง Mao Tse-tung ขณะที่ข่าวปัจจุบันเขียนว่า Mao Zedong ตาม
เวด-ไจลส์: การสะกดในหนังสือรุ่นเก่า
เวด-ไจลส์คิดขึ้นโดยโทมัส เวด นักการทูตชาวอังกฤษ ในกลางศตวรรษที่สิบเก้า และเฮอร์เบิร์ต ไจลส์ ทำให้สมบูรณ์ในพจนานุกรมจีน-อังกฤษของเขาเมื่อปี 1892 เป็นวิธีเขียนภาษาจีนกลางด้วยอักษรอังกฤษที่ใช้กันทั่วไป จน
อะพอสทรอฟีมีความหมาย คือบอกว่าเป็นเสียงพ่นลม ตัว p, t, k, ch และ ts ของเวด-ไจลส์ คือ b, d, g, j หรือ zh และ z ของ
เวด-ไจลส์เขียน hs แทน x ของ
เปรียบเทียบเวด-ไจลส์กับพินอิน
ความต่างหลัก ๆ ทีละตัวอักษร คอลัมน์ซ้ายคือ
| ฮั่นอวี่ | เวด-ไจลส์ | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| b, d, g | p, t, k | 北京 Běijīng = Pei-ching |
| p, t, k | p', t', k' | 台 tái = t'ai |
| j, zh | ch | 中 zhōng = chung |
| q, ch | ch' | 青 qīng = ch'ing |
| x | hs | 西安 Xī'ān = Hsi-an |
| r | j | 人 rén = jên |
| z | ts, tz | 宗 zōng = tsung |
| c | ts', tz' | 草 cǎo = ts'ao |
| zhi, chi, shi, ri | chih, ch'ih, shih, jih | 知识 zhīshi = chih-shih |
| zi, ci, si | tzŭ, tz'ŭ, ssŭ | 孔子 Kǒngzǐ = K'ung-tzŭ |
| -ong, -iong | -ung, -iung | 东 dōng = tung |
| -ian, -ie | -ien, -ieh | 天 tiān = t'ien |
| e | ê, o | 德 dé = tê, 哥 gē = ko |
| you, yu | yu, yü | 有 yǒu = yu, 鱼 yú = yü |
ฮั่นอวี่พินอิน: มาตรฐานตั้งแต่ปี 1958
ฮั่นอวี่
ไต้หวัน: ทงย่ง, MPS II และหนังสือเดินทาง
ไต้หวันใช้เวด-ไจลส์เกือบตลอดศตวรรษที่ยี่สิบ และประกาศใช้ MPS II (Mandarin Phonetic Symbols II) ในปี 1986 ทงย่ง
สำหรับหนังสือเดินทางเล่มแรก สำนักงานกิจการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศไต้หวัน มีเครื่องมือแปลงชื่อของตัวเอง ซึ่งให้ชื่อในระบบเวด-ไจลส์, MPS II, ทงย่ง
สำนักงานยังรับการสะกดตามคำอ่านภาษาไต้หวัน ภาษาฮากกา หรือภาษาของชนพื้นเมืองด้วย เครื่องมือนี้รองรับเฉพาะภาษาจีนกลาง บรรทัดแบบหนังสือเดินทางด้านบนทำตามตารางการสะกดของสำนักงาน แต่ผู้ตัดสินคือสำนักงาน จึงควรตรวจผลกับเครื่องมือของสำนักงานเอง: เครื่องมือแปลงชื่อของสำนักงานกิจการกงสุล (ภาษาจีน)
MPS II และทงย่งสร้างจากเสียงของ
ชื่อที่มีชื่อเสียงในทุกระบบ
Peking, Tsingtao และ Canton เป็นการสะกดแบบไปรษณีย์ ส่วน Chiang Kai-shek และ Sun Yat-sen ไม่ใช่ภาษาจีนกลางเลย แต่มาจากคำอ่านภาษากวางตุ้งของ 蒋介石 และ 孙逸仙 จึงไม่มีระบบภาษาจีนกลางใดให้ผลแบบนี้
| ฮั่นอวี่ | เวด-ไจลส์ | การสะกดแบบเก่า | พัลลาดีอุส (อักษรซีริลลิก) |
|---|---|---|---|
| 北京Běijīng | Pei-ching | Peking | Бэйцзин |
| 青岛Qīngdǎo | Ch'ing-tao | Tsingtao | Циндао |
| 广州Guǎngzhōu | Kuang-chou | Canton | Гуанчжоу |
| 台北Táiběi | T'ai-pei | Taipei | Тайбэй |
| 高雄Gāoxióng | Kao-hsiung | Kaohsiung | Гаосюн |
| 毛泽东Máo Zédōng | Mao Tsê-tung | Mao Tse-tung | Мао Цзэдун |
| 国民党Guómíndǎng | Kuo-min-tang | Kuomintang | Гоминьдан |
| 蒋介石Jiǎng Jièshí | Chiang Chieh-shih | Chiang Kai-shek | Цзян Цзеши |
| 孙中山Sūn Zhōngshān | Sun Chung-shan | Sun Yat-sen | Сунь Чжуншань |
หากต้องการ
พัลลาดีอุส: ภาษาจีนด้วยอักษรซีริลลิก
ภาษารัสเซียมีระบบของตัวเอง ตั้งชื่อตามบาทหลวงพัลลาดีอุส (คาฟารอฟ) ผู้ทำพจนานุกรมจีน-รัสเซียที่ออกในปลายศตวรรษที่สิบเก้า ภาษารัสเซียเขียน Mao Zedong ว่า Мао Цзэдун และ Qingdao ว่า Циндао บางชื่อยังใช้รูปเก่า เช่น ปักกิ่งในภาษารัสเซียคือ Пекин ขณะที่ระบบนี้จะได้ Бэйцзин
พัลลาดีอุสเขียนพยางค์ในคำเดียวติดกัน และใส่เครื่องหมาย ъ เมื่อพยางค์ที่ลงท้ายด้วย -н ตามด้วยสระ เช่น Chang'an คือ Чанъань เครื่องมือนี้อ่านอักษรซีริลลิกในระบบนี้ได้ด้วย จึงพิมพ์ Мао Цзэдун ลงไปได้
สิ่งที่เครื่องมือนี้ไม่รองรับ
ภาษากวางตุ้ง ฮกเกี้ยน แต้จิ๋ว และฮากกามีเสียงและการสะกดของตัวเอง ชื่อคนฮ่องกงอย่าง Chan และ Wong สะกดตามภาษากวางตุ้ง ส่วน Tan, Lim และ Ng ในสิงคโปร์และมาเลเซียสะกดตามฮกเกี้ยนหรือแต้จิ๋ว เครื่องมือนี้แปลงเฉพาะภาษาจีนกลาง ถ้าพิมพ์ Tan เป็น
การสะกดแบบไปรษณีย์อย่าง Peking, Canton และ Amoy รวมถึงคำอ่านอักษรจีนในภาษาอื่น ไม่ได้มีตารางพยางค์ตายตัว หน้านี้จึงกล่าวถึงแต่เครื่องมือไม่แปลงให้
ชื่อและป้ายที่คัดลอกไม่ได้
เครื่องมือนี้ต้องใช้ข้อความที่พิมพ์หรือวางได้ สำหรับชื่อบนนามบัตร ป้ายถนน หรือหน้าหนังสือเก่า HanCam อ่านอักษรจีนด้วยกล้องของ iPhone หรือ iPad แล้วแสดงพร้อม
อ่านภาษาจีนที่คัดลอกไม่ได้: ป้าย เมนู หนังสือ และภาพหน้าจอ
ฟรี: อ่านได้ไม่จำกัด คัดลอกได้วันละ 10 ครั้ง Premium ซื้อครั้งเดียว ไม่ต้องสมัครสมาชิก ใช้ได้บน iPhone และ iPad ที่มี iOS 18 ขึ้นไป
คำถามและคำตอบ
เวด-ไจลส์กับพินอินต่างกันอย่างไร
ทั้งสองเขียนภาษาจีนกลางด้วยอักษรละติน
ทำไมเขียน Taipei ไม่ใช่ Taibei
Taipei คือการสะกดเวด-ไจลส์ T'ai-pei ที่ตัดอะพอสทรอฟีและขีดกลางออก ใน
หนังสือเดินทางไต้หวันใช้การสะกดแบบไหนได้บ้าง
สำนักงานกิจการกงสุลเป็นผู้ตัดสิน สำหรับการยื่นครั้งแรก เครื่องมือแปลงชื่อของสำนักงานให้ผลแบบเวด-ไจลส์, MPS II, ทงย่ง
เขียนชื่อจีนของฉันแบบเวด-ไจลส์อย่างไร
เลือกตัวเลือกชื่อคนเหนือผลลัพธ์ พิมพ์ชื่อเป็นอักษรจีนโดยให้แซ่ขึ้นก่อน แล้วดูบรรทัดเวด-ไจลส์ เช่น 陈怡玲 คือ Ch'ên I-ling หรือ CHEN, I-LING แบบหนังสือเดินทาง ถ้าอักษรในชื่อมีสองคำอ่าน ให้ตรวจว่าบรรทัด
อะพอสทรอฟีใน Ch'ing หมายถึงอะไร
หมายถึงเสียงพ่นลม คือออกเสียงพร้อมลมพุ่งออกมา Ch'ing คือ qing ใน
เวด-ไจลส์ยังใช้อยู่ไหม
ส่วนใหญ่พบในหนังสือเก่า แผนที่ บัญชีรายการของห้องสมุด และชื่อที่ยังคงการสะกดแบบเก่า ซึ่งหลายชื่ออยู่ในไต้หวัน เช่น Kaohsiung และแซ่ Chang, Hsu ข้อความภาษาอังกฤษใหม่ ๆ ใช้
ทงย่งพินอินคืออะไร
ระบบถอดเสียงของไต้หวัน จัดทำให้รัฐบาลนครไทเปในปี 1998 และเป็นมาตรฐานของประเทศตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2008 ใกล้เคียงฮั่นอวี่