เครื่องมือแปลพินอินจากข้อความภาษาจีน

เมื่อคัดลอกข้อความไม่ได้ ให้ใช้กล้อง

เครื่องมือแปลงต้องใช้ข้อความที่คุณวางได้ แต่ป้าย เมนู รูปถ่าย ภาพหน้าจอ หรือเกม ไม่มีข้อความแบบนั้นให้คุณ

HanCam อ่านข้อความภาษาจีนด้วยกล้องของ iPhone หรือ iPad หรือจากรูปถ่ายและภาพหน้าจอ แล้วแสดงตัวอักษรจีน พินอินพร้อมวรรณยุกต์ และความหมายพร้อมกัน

มุมมองกล้องแบบเรียลไทม์ในแอปแปลภาษาของ Apple และใน Google แปลภาษา แสดงคำแปล แต่ไม่แสดงพินอิน เปรียบเทียบแอปแปลด้วยกล้อง

พินอินคืออะไร และทำไมวรรณยุกต์จึงสำคัญ

ตัวอักษรจีนไม่ได้บอกว่าคำนั้นออกเสียงอย่างไร แต่พินอินบอก พินอินคือวิธีเขียนเสียงของภาษาจีนกลางด้วยอักษรละตินอย่างเป็นทางการ ผู้เรียน พจนานุกรม และแป้นพิมพ์บนโทรศัพท์ต่างก็ใช้พินอิน

ทุกพยางค์มีวรรณยุกต์ และวรรณยุกต์เป็นส่วนหนึ่งของคำ ตัวอักษรเดียวกันที่มีเครื่องหมายวรรณยุกต์ต่างกันสี่แบบคือคำสี่คำที่ต่างกัน:

เครื่องหมายจะอยู่บนสระ และบอกว่าระดับเสียงเปลี่ยนอย่างไร: ราบเรียบ ขึ้น ลงแล้วขึ้น หรือลง พยางค์ที่ไม่มีเครื่องหมายคือเสียงเบา

อ่านเพิ่มเติม: คู่มืออ่านตัวอักษรจีนเป็นพินอิน

จีนตัวย่อและจีนตัวเต็ม

จีนแผ่นดินใหญ่ สิงคโปร์ และมาเลเซียใช้อักษรจีนตัวย่อ ส่วนไต้หวัน ฮ่องกง และมาเก๊าใช้อักษรจีนตัวเต็ม 银行 และ 銀行 เป็นคำเดียวกัน แปลว่า “ธนาคาร” และอ่านว่า yín háng ทั้งคู่

เครื่องมือแปลงรับได้ทั้งสองแบบ รวมถึงเมื่อปนกันในข้อความเดียว และคงตัวอักษรไว้ตามที่คุณป้อน พินอินเขียนเสียงอ่านของภาษาจีนกลาง ไม่ได้แสดงเสียงอ่านแบบกวางตุ้งหรือเสียงอ่านแบบอื่นของตัวอักษรเดียวกัน

เครื่องหมายวรรณยุกต์หรือตัวเลขวรรณยุกต์

เครื่องหมายวรรณยุกต์ (nǐ hǎo) คือแบบที่หนังสือเรียนและพจนานุกรมใช้พิมพ์ ตัวเลขวรรณยุกต์ (ni3 hao3) เขียนวรรณยุกต์เป็นตัวเลขหลังพยางค์ ตั้งแต่ 1 ถึง 4 และใช้ 5 แทนเสียงเบา ตัวเลขพิมพ์ง่าย

เมื่อไม่มีวรรณยุกต์ (ni hao) คุณจะได้ตัวอักษรล้วน ๆ แบบที่มักใช้เขียนชื่อและที่อยู่ ซึ่งขาดข้อมูลที่จำเป็นต่อการออกเสียงคำนั้น ตัวอักษร ü ยังคงเป็น ü ในทั้งสามรูปแบบ

ตัวอักษรที่อ่านได้มากกว่าหนึ่งแบบ

ตัวอักษรที่ใช้บ่อยหลายตัวอ่านได้สองแบบขึ้นไป 行 อ่านว่า háng ใน 银行 (ธนาคาร) และ xíng ใน 行人 (คนเดินเท้า) 重 อ่านว่า chóng ใน 重庆 (ฉงชิ่ง) และ zhòng ใน 重要 (สำคัญ) 长 อ่านว่า cháng ใน 长城 (กำแพงเมืองจีน) และ zhǎng ใน 校长 (ครูใหญ่)

เครื่องมือแปลงดูตัวอักษรที่อยู่ข้างเคียง แล้วเลือกคำอ่านที่เข้ากับคำนั้น ส่วนใหญ่ถูกต้อง แต่ไม่ใช่ทุกครั้ง คำไวยากรณ์สั้น ๆ เช่น 得, 地 และ 还 บางครั้งก็ผิด เช่นเดียวกับชื่อเฉพาะและตัวอักษรที่พบไม่บ่อย หากคำอ่านนั้นสำคัญ ควรตรวจสอบกับพจนานุกรม

一 และ 不 แสดงด้วยวรรณยุกต์ตามที่ออกเสียงจริงในการพูด (yí gè, bú shì) เหมือนที่หนังสือเรียนส่วนใหญ่พิมพ์

คำถามและคำตอบ