ตารางพินอินพร้อมเสียง

วิธีอ่านตารางพินอิน

พยางค์ภาษาจีนกลางมีได้ถึงสามส่วน: พยัญชนะต้น สระ (นับรวมเสียงท้าย n, ng หรือ r ด้วย) และวรรณยุกต์ ตารางนี้จับคู่พยัญชนะต้น 21 ตัวกับสระ ช่องจะมีพยางค์เฉพาะเมื่อภาษาจีนกลางมีพยางค์นั้น ช่องว่างจึงเป็นคู่ที่ไม่มีอยู่จริง

คอลัมน์แรกคือพยางค์ที่ไม่มีพยัญชนะต้น พยางค์เหล่านี้เขียนด้วย y หรือ w หรือขึ้นต้นด้วยสระเลย: i ตัวเดียวเขียนเป็น yi, u เป็น wu, ü เป็น yu และ uen เป็น wen

พยัญชนะต้น 21 ตัว

พยัญชนะต้นแบ่งเป็นหกกลุ่ม ตามตำแหน่งในปากที่ใช้ออกเสียง:

b, d และ g ไม่ใช่เสียงก้องแบบ บ และ ด ของไทย แต่ใกล้กับ ป ต ก ส่วน p, t และ k ใกล้กับ พ ท ค สิ่งที่แยก b, d, g, j, zh และ z ออกจาก p, t, k, q, ch และ c คือลม: p, t, k, q, ch และ c มีลมพ่นออกมา อีกกลุ่มไม่มี

j, q และ x อยู่หน้า i และ ü เท่านั้น ใน zhi, chi, shi, ri, zi, ci และ si ตัว i ไม่ใช่เสียง i แบบใน bi หรือ ni: แค่ลากเสียงพยัญชนะให้ยาวขึ้นเล็กน้อย คนไทยมักได้ยินคล้ายสระอือ

สระ

สระจัดกลุ่มตามเสียงแรก: a, o หรือ e ต่อด้วย i, u และ ü มีสามตัวที่เขียนย่อ: iou เขียนเป็น iu, uei เป็น ui และ uen เป็น un ดังนั้น liu, gui และ lun จึงออกเสียงว่า li-ou, gu-ei และ lu-en

ü เขียนเป็น u เมื่ออยู่หลัง j, q, x และ y (ju, qu, xu, yu) เพราะ u ธรรมดาไม่ตามหลังตัวอักษรเหล่านี้ หลัง n และ l มีสระได้ทั้งสองตัว จึงคงจุดไว้: nu กับ nü, lu กับ lü บนแป้นพิมพ์มักพิมพ์ ü ด้วยตัว v

วรรณยุกต์ในตาราง

ตารางแสดงพยางค์โดยไม่มีวรรณยุกต์ แต่ละพยางค์ออกเสียงได้สูงสุดสี่วรรณยุกต์ และบางพยางค์มีเสียงเบาที่สั้นด้วย มีไม่กี่พยางค์ที่ใช้ครบทุกเสียง แผงเหนือตารางแสดงว่าพยางค์นั้นมีวรรณยุกต์ใดบ้าง แต่ละเสียงมีตัวอักษรที่ใช้บ่อยซึ่งอ่านแบบนั้น

เสียงมาจากเสียงอ่านภาษาจีนในอุปกรณ์ของคุณเอง ระบบอ่านตัวอักษรที่แสดงอยู่ คุณจึงได้ยินคำนั้นจากเสียงสังเคราะห์ ใช้ฟังวรรณยุกต์ได้ดี แต่ไม่ใช่เสียงบันทึกจากสตูดิโอ

พินอินสำหรับภาษาจีนที่คุณพิมพ์ไม่ได้

ตารางช่วยได้เมื่อคุณรู้พยางค์อยู่แล้ว สำหรับภาษาจีนบนป้าย เมนู หรือหน้าหนังสือ HanCam อ่านตัวอักษรด้วยกล้องของ iPhone หรือ iPad แล้วแสดงตัวอักษรพร้อมพินอิน เครื่องหมายวรรณยุกต์ และความหมาย ความหมายจะเป็นภาษาของโทรศัพท์คุณ หากการแปลบนอุปกรณ์ของ Apple รองรับ หากไม่รองรับจะเป็นภาษาอังกฤษ

คำถามและคำตอบ